Er wordt weer echt gekookt in dit huis. Niet dat we de voorbije weken en maanden steeds op restaurant gingen of altijd fastfood consumeerden. Hoewel een frietje van de frituur er goed ingaat. Neen, sinds het begin van de zwangerschap kon Katya niet tegen het koken. Het kokhalzen was haar dan niet vreemd. Dus werden mijn kookkunsten aangesproken. Die zijn niet echt groot. Oké, ik kan aardappelen koken, groenten stoven en vlees bakken. Maar sauzen maken of stoofschotels tot een goed eind brengen, dat is wat anders. De misselijkheid, die Katya steeds voelde opkomen, bij het bereiden van eten is eindelijk voorbij en dat hebben we de voorbije dagen gemerkt. We hebben dan ook kunnen genieten van verschillende lekkere schotels. Zoals vandaag de barbecuekip en vorige week de saltimboca à la Romana.
Nu haar buikje ook zichtbaar wordt (en dat heeft niets met het voorgaande te maken) beginnen we ook met andere plannen te maken. Wie wordt er peter en meter, dat is nu voor ons duidelijk. We moeten het alleen aan de betrokkenen nog vragen. Hopelijk zien ze het zitten.
De mogelijke namen waren reeds voor de zwangerschap al beslist. Alhoewel we het iets moeilijker hadden om een leuke meisjesnaam te vinden. Maar goed, welke die zijn blijft een geheim tot de dag van de geboorte binnen zowat 6 maanden of juister 26 weken.
De voorbije dagen stond dan weer alles in het teken van onze twee schatten. De vakantie heeft deugd gedaan. Daan heeft het moeilijk om terug te wennen aan de school. Gisteren liet hij met trots zijn nieuwe zonnebril zien aan jufke Krista. Liene heeft, tijdens die eerste dag zonder haar broer, enkele keren naar hem gezocht.
Vandaag kon ik hem verrassen met de folder rond kleuterparticipatie, die eindelijk van de persen rolde, waardoor hij wellicht een bekende Leuvenaar (zie foto) wordt, toch bij de ouders van de 2-jarigen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen