De laatste dagen zijn zeker niet de makkelijkste geweest. De hitte zorgde ervoor dat Liene, en in mindere mate ook Daan, moeilijk tot slapen kwam. Avonden waarbij ze wakker bleef tot na elven. 's Nachts verschillende malen al klagend huilend wakker worden. Steeds opnieuw uit dat bed en dan terug proberen om de slaap te vatten.
Maar er is duidelijk een einde van de tunnel in zicht. Vanavond kwam ze om 21.15 uur op mijn arm liggen en begon ze melk te drinken. Ze viel zowaar in slaap, maar dronk verder. Hopelijk houdt ze het aan. Maar de minder warme dagen komen eraan en we zijn dus hoopvol gestemd.
Met de toekomstige derde spruit gaat alles goed. Vorige week zijn we voor de maandelijkse controle bij dokter Dewilde langsgegaan. Even tussendoor, het zal in oktober zowat 26,5 jaar geleden zijn dat onze dokter zijn eerste uit de Vanhellemont-clan mee ter wereld heeft helpen komen. Na Sander volgde Lore, Daan en Liene en nu dus de 20ste van de clan. Wat het resultaat van onze huisdokter op 20% van alle geboortes in de familie brengt.
De maandelijkse controles verlopen steeds volgens hetzelfde stramien. Met als hoogtepunt het horen van de hartslag. En die is zoals het hoort. De kilo's die er bij Katya bijkomen zijn wel een stuk meer dan bij de vorige zwangerschappen. En dat speelt haar parten bij het warme weer, maar ook bij haar job in de winkel. 's Avonds na een dagje rechtstaan in de winkel is ze dan ook geradbraakt.
Voor de volgende controle begin augustus moet Katya eerst een portie suiker slikken. Dit om te bekijken of er geen sprake is van suikerziekte. Het was wel raar met zo'n plastiek zakje wit poeder de deur van de dokterspraktijk uit te gaan. We vroegen ons wel af wat de politie zou zeggen als ze de handtas van Katya zouden inspecteren. Wit poeder in een plastiek zakje, gewoon toegebonden en dan durven verklaren dat je van bij de dokter komt... Gelukkig noem ik niet Tom Boonen.
Terwijl ik dit zit te typen, in de zetel in onze living, kan ik meegenieten (?) van de muziek uit Werchter. Daar zal de decibelmeter wel hoger staan dan 90 dBA. Maar gelukkig slapen vrouw en kinderen er op dit ogenblik door. Hopelijk worden er deze nacht geen helikopters ingezet voor de begeleiding van de verkeersstroom. Want dat heeft ons al enkele nachten wat slaap gekost. Dat staat ons zeker te wachten op zondagnacht, nadat de laatste noten van de festival gespeeld zijn.
Gelukkig moet ik maandag niet gaan werken (Katya wel) en kunnen ook de kinderen wat langer slapen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen