woensdag 2 september 2009

eerste schooldag

Zo, de rust is weer teruggekeerd. Daan is weer naar school en Liene heeft weer het rijk alleen voor zich. Ze beseft natuurlijk nog niet dat dit van korte duur zal zijn. Nog minder dan 8 weken en dat volgende kleine wonder ziet het levenslicht.
Gisteren trokken we met de ganse familie omstreeks 8u12 richting school. Daan legde voor het eerst de ganse afstand af met de fiets. Het lukte met weinig haltes om op tijd aan te komen. Een massa ouders versperde de weg richting speelplaats. Maar eerst moesten we zijn nieuwe boekentas aan de kapstok hangen tegenover zijn nieuw klasje. Tussen de menigte herkende we enkele kennissen van vorig schooljaar. Ouders waar we al eens een 'klapke' deden voor of na schooltijd. En dan kwam de schoolbel. Samen met Daan trokken we naar de 'bollen' (dat is de plaats waar de rijen per klas worden gemaakt). Na een kus van mama en papa plaatste hij zich op zijn nieuwe bol en greep hij de hand van Evy. Samen trokken ze dan, mooi in de rij, naar hun klas. De klas van de nieuwe (voor hem althans) juf Annemie.
En 's avonds bleek dat niet alleen Daan vermoeid was van de eerste dag school. Ook Liene die zich nu kon uitleven, zonder de bemoeienissen van haar broer, had zich duidelijk uitgeleefd.
De komende dagen wordt het dan weer wennen aan de dagelijkse routine. Zeker wanneer Katya haar bevallingsverlof start. Nog één dag werken en dan is het zover. Dan wordt het echt aftellen tot de grote dag of nacht.
De voorbije weken werd het duidelijk dat twee maanden vakantie hun tol begonnen te eisen. Daan en Liene werden er niet kalmer op. Het was duidelijk dat het tijd werd dat vaste uren van slapen, opstaan, eten en zo meer, terug werden ingevoerd.
De vakantie had zeker heel wat leuke momenten en het warme weer heeft ervoor gezorgd dat Daan en Liene optimaal gebruik hebben kunnen maken van het plonsbadje, de zandbak en de speeltuin achter onze tuin. Ook onze uitstapjes naar de binnenspeeltuin in Herent en de speeltuin in het provinciaal domein werden door onze twee deugnieten gewaardeerd. En zelfs onze wekelijkse bezoeken naar de Colruyt waren een feest voor hen, waar ze naar uitkeken. Nu zal alleen Liene deze wekelijkse bevoorrading nog meemaken.

0 reacties:

Een reactie plaatsen