Het is lang geleden dat ik nog eens wat tijd had om een tekst, of wat daarvoor moet doorgaan, op mijn klavier bijeen te tokkelen. Maar vanavond is het me dan gelukt. Daan om kwart na acht in bed, Liene (weliswaar tegen haar goesting) een halfuurtje later en Katya en Tijs waren iets na tienen in hun dromenland. Rust…. het is een weelde, die ik reeds lang heb moeten missen.
We hebben de voorbije maand goed overleefd, alle we zijn ze goed doorgekomen. De sneeuw was niet onze beste vriend, daar Liene daar schrik van heeft. Dat betekent dat ze daar niet wil doorstappen en dus gedragen moest worden of in de kinderwagen mee moest. Dat zorgt ’s morgens wel voor enkele stressmomenten om Daan tijdig in school te krijgen en ikzelf op tijd op het werk te komen. Al valt dit laatste nogal mee door de glijdende werktijden. Ook ’s avonds is het stressen als Liene voor de zoveelste keer weer niet voor elven is moe te krijgen. Ze laat haar duidelijk moeilijk in slaap doen. Dat beloofd…
Met Tijs gaat alles goed, hij groeit gestaag. Zijn gewicht, na drie maanden, is nu gelijk aan dat van Liene toen ze acht maanden was. Met zijn 6,5 kilogram is hij zeker niet bij de lichtste van zijn leeftijd. Ook zijn lengte zit ver boven het gemiddelde met bijna 64 centimeter. Hij is dan ook uit zijn kleren gegroeid.
De laatste keer dat ik nog een tekstje produceerde, moesten de kerst- en andere nieuwjaarsfeestjes nog komen. We zijn ze goed doorgekomen en op de meeste locaties mochten we ook spreken van een succes. Liene en Daan hebben nog weken lang cadeautjes gemaakt voor iedereen van ons gezinnetje en wij moesten dan steeds doen dat we verrast en blij waren met dit geschenkje. Een duploblok of een autootje, en andere attributen uit hun speelgoedkoffers.
De verbouwingen zijn in hun slotfase. Volgende week wordt alles in orde gebracht om tijdens het volgende weekend te kunnen schilderen. De week nadien worden de vloertegels en het vals plafond geplaatst. Als alles nu volgens wens verloopt, moeten we op zoek naar enkele bereidwillige handen om ons bed, de twee nachtkastjes en de vijf grotere kasten, die nu in onze gang staan, tijdens de krokusvakantie te verhuizen. Wie zich geroepen voelt kan zich steeds melden via facebook of ons mailadres.
We kijken er naar uit om eindelijk weer met ons tweetjes in een kamer apart te slapen. Tijs krijgt dan een mooie grote kamer voor hem alleen. Het zal ook onze living wat verlichten, daar enkele grotere speelobjecten naar de kamer van Liene en Tijs kunnen verhuisd worden. We leven dus op hoop.
0 reacties:
Een reactie plaatsen